ساز کار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ساز کار. [ زِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) آلت کار. آلات اهل صنایع. (شعوری ج ٢ ورق ٥٩). آلت طرب و ساز آلت کار و صنعت . (ناظم الاطباء). دست افزار. ◄ سامان و درستی و نظم و سلامت کار : گر ز پی ساز کار، در الف آز سین سلامت فزودمی چه غمستی ؟ خاقانی (دیوان چ سجادی ص ٨٠٥). ◄ عرصه . عدة. (ترجمان القرآن ). ساختگی .