سایه شکن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سایه شکن . [ ی َ / ی ِ ش ِ ک َ ] (نف مرکب ) شکننده ٔ مذهب ظلمت یعنی کفر و زندقه . (برهان ) (آنندراج ) (شرفنامه ). ◄ روشن کننده . (برهان ) (آنندراج ) (شرفنامه ) : سایه پرستی چو کنی همچو باغ سایه شکن باش چو نور چراغ . نظامی .