سایگاه

سایگاه . [ ی َ / ی ِ ] (اِ مرکب ) محل سایه . جائی که سایه افتاده باشد. مخفف سایه گاه : بجم گفت کای خسته ٔ رنج راه در این سایگاه از چه کردی پناه . اسدی . فروماند خسرو در آن سایگاه چو سایه شده روز بر وی تباه . نظامی . رجوع به سایه شود.