سایگه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سایگه . [ ی َ / ی ِ گ َه ْ ] (اِ مرکب ) مخفف سایگاه . سایه گاه : ای آنکه فلک ظل درگهت را در سایگه زینهار دارد. مسعودسعد. رجوع به سایگاه و سایه گاه شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سایگه . [ ی َ / ی ِ گ َه ْ ] (اِ مرکب ) مخفف سایگاه . سایه گاه : ای آنکه فلک ظل درگهت را در سایگه زینهار دارد. مسعودسعد. رجوع به سایگاه و سایه گاه شود.