سبتای بهادر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سبتای بهادر. [ س ُ ب ُ ب َ دُ] (اِخ ) از اعیان امراء چنگیزخان که بایمه نوین بتعاقب سلطان محمد خوارزمشاه مأمور شدند. رجوع به تاریخ مغول ص ٢٨، ٣٦، ٣٧، ٣٩، ٤٨، ٥٠، ٥٢، ٥٥، ٦٩، ١٤٧، ١٤٨، ١٥٣ و رجوع به تاریخ جهانگشا ج ١ ص ٧٩، ٩٢، ١١٢، ١١٥، ١١٧، ١٢٠، ١٣٥، ١٣٦، ١٥٠، ٢١٢، ٢٢٤ و ج ٢ ص ١١١ و ١٩٩ شود : وزین رو بقزوین سبتای بجنگ در آمد بکردار غران پلنگ . ؟ (از سعدی تاجامی ص ١١٨). لشکر عشق ترا پای من آوردم و بس همچو در جنگ براق از همه میران سبتای . ؟ (از سعدی تا جامی ص ٢٩).