سبخت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سبخت . [ س ِ ب ُ ] (اِخ ) نام پدر ابی بکر یوسف بن دیزویه ٔ دینوری ملقب به سقلاب .
سبخت . [ س ُب ْ ب َ ] (اِخ ) لقب ابی عبیده . (منتهی الارب ).
سبخت . [ س ِ ب ُ ] (اِ) سه نجات داد، یعنی گفتار نیک و رفتار نیک و پنداشت نیک . (یادداشت بخط مؤلف ).