سبخ

سبخ . [ س َ ب َ ] (اِخ ) سه فرسخ میانه ٔجنوب و مشرق کنگان است . (فارسنامه ٔ ناصری ص ٢٦١).

سبخ . [ س َ ] (ع مص ) دور شدن . (منتهی الارب ). تباعد. (اقرب الموارد). ◄ خواب سخت . (منتهی الارب ). سخت خوابیدن . (اقرب الموارد). ◄ فراغ . (منتهی الارب ). فارغ بودن . (اقرب الموارد).

سبخ . [ س َ ب َ ] (ع مص ) سبخ زمین ؛ بایر بودن آن . آباد نبودن زمین . (از اقرب الموارد).