سبدلو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سبدلو. [ س َ ب َ ] (اِخ ) نام یکی از دهستانهای هفتگانه ٔ بخش بانه ٔ شهرستان سقز. این دهستان در شمال خاوری قصبه ٔ بانه واقع شده، راه شوسه ٔ بانه به سقز از وسط آن میگذرد. محدود است از شمال و شمال خاوری بدهستان میرده از بخش مرکزی سقز، از جنوب بدهستان پهلوی دژ، از جنوب باختر بدهستان پشت آربابا، از شمال باختر بدهستان شوی . منطقه ای است کوهستانی جنگلی، هوای آن سرد و زمستان بسیار سرد و طولانی است . بلندترین قله ٔ کوه دهستان در شمال باختر گردنه ٔ خان واقع شده و ارتفاع آن از سطح اقیانوس ٢٧٠٠ متر است . ارتفاع قله در شمال دهستان ٢٣٦٨ و ارتفاع گردنه ٔ خان از سطح دریا ٢١٩٦ متر است . سرچشمه ٔ رودخانه ٔ بانه از دره های این دهستان سرچشمه می گیرد. محصول عمده ٔ آن غلات، توتون، محصولات جنگلی از قبیل مازوج، گزانگبین، کتیرا، زغال چوب است . زبان مادری سکنه ٔ دهستان کردی است . این دهستان از ١١ آبادی کوچک تشکیل شده . سکنه ٔ آن ١٠٠٠ تن است . قراء مهم آن بشرح زیر است : سبدلو، بنه خوی، بلوه، مجسه . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).
سبدلو. [ س َ ب َ ] (اِخ ) مرکزدهستان سبدلو از بخش بانه ٔ شهرستان سقز واقع در ١٠ هزارگزی شمال خاوری بانه کنار شوسه ٔ بانه به سقز. هوای آن سرد. دارای ١٤٠ تن سکنه است . آب آنجا از چشمه تأمین میشود. محصول آن غلات، توتون، کتیرا و شغل اهالی زراعت، زغال فروشی . راه آن اتومبیل رو است و پاسگاه ژاندارمری دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).