سبروز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سبروز. [ س َ ] (اِخ ) ده کوچکی است از دهستان بالاخواف شهرستان تربت حیدریه واقع در ٣٤ هزارگزی شمال باختری رود و ١٢ هزارگزی خاور سلامی . هوای آن معتدل و دارای ٦٢٨ تن سکنه است . آب آنجا از قنات تأمین میشود و محصول آن غلات، پنبه و شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).