سبیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سبیان . [ س َب ْ ] (اِخ ) دهی است از دهستان تخت جلگه ٔ بخش فدیشه ٔ شهرستان نیشابور واقع در ١٨ هزارگزی شمال فدیشه . هوای آن معتدل . دارای ٣٨٣ تن سکنه است . آب آنجا از قنات تأمین میشود. محصول آن غلات و شغل اهالی زراعت و کرباس بافی است . راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).
سبیان . [ س ِب ْ ] (اِخ ) دهی است از دهستان حومه ٔ بخش اشنویه ٔ شهرستان ارومیه . در پنجاه هزارگزی شمال اشنویه و پنج هزارگزی شمال باختری راه عمومی نالیوان واقع است . هوای آن سرد و سالم است و ٥٢ تن سکنه دارد. آب آن جا از چشمه تأمین میشود. و محصول آن غلات و توتون و شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی آنان جاجیم بافی است . راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).