سبیبة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سبیبة. [ س َ ب َ ] (ع اِ) جامه ٔ کتان تنک . ج، سبائب . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). پاره ٔ جامه . (مهذب الاسماء). ◄ یک دسته موی . انبوه درختان عضاة در جایی . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
سبیبة. [ س َب َ ] (اِخ ) موضعی است . (معجم البلدان ) : نظرت بجرعاء السبیبة نظرة ضحی و سواد العین فی الماء غامس . ذوالرمة (از معجم البلدان ).
سبیبة. [ س َ ب َ ] (اِخ ) ناحیه ای است از اعمال افریقا از اعمال قیروان . (منتهی الارب ) (از معجم البلدان ).