ستاره شمردن

ستاره شمردن . [ س ِ رَ / رِ ش ِ / ش ُم َ / م ُ دَ ] (مص مرکب ) کنایه از بیدار بودن و شب زنده داری کردن . (برهان ) (آنندراج ) (غیاث ) : حکایت شب هجران که باز یارد گفت مگر کسی که چو سعدی ستاره بشمارد. سعدی . هر دم ای دیده برِ چرخ ستاره شمری جان من عزم سفر کرد بگو ماه کجاست . امیرخسرو (از آنندراج ). ◄ رصدکردن . منجمی : شب تیره پهلو ببستر نبرد بطالعپژوهی ستاره شمرد. نظامی . ◄ وقت گذراندن در شب . شب زنده داری کردن : بدان مثل که شب آبستن است دور از تو ستاره میشمرم تا که شب چه زاید باز. حافظ (دیوان چ پژمان ص ١٦٤).