ستا
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(سَ) ۱- (اِمص.) ستایش. ۲- (ص فا.) در ترکیب به معنی «ستاینده» آید: خودستا.
(سَ یا سُ) (اِ.) مخفف اوستا.
(س) (اِمر.) تنبوری که سه تار داشته باشد.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(سَ) ۱- (اِمص.) ستایش. ۲- (ص فا.) در ترکیب به معنی «ستاینده» آید: خودستا.
(سَ یا سُ) (اِ.) مخفف اوستا.
(س) (اِمر.) تنبوری که سه تار داشته باشد.