ستیز گرفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ستیز گرفتن . [ س ِ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) خصومت کردن . جنگ آغازیدن : همان با خردمند گیرد ستیز کند دل ز نادانی خویش تیز. فردوسی . با قضا پنجه مزن ای تند و تیز تا نگیرد هم قضا با تو ستیز. مولوی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ستیز گرفتن . [ س ِ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) خصومت کردن . جنگ آغازیدن : همان با خردمند گیرد ستیز کند دل ز نادانی خویش تیز. فردوسی . با قضا پنجه مزن ای تند و تیز تا نگیرد هم قضا با تو ستیز. مولوی .