سخاخ

سخاخ . [ س َ ] (اِخ ) جایگاهی است به چاچ در ماورأالنهر. (از معجم البلدان ) (منتهی الارب ) (آنندراج ).

سخاخ . [ س َ ] (ع ص، اِ) زمین نرم نیکوریگ . (آنندراج ) (منتهی الارب ). زمین نرم . (مهذب الاسماء) (برهان ) (جهانگیری ) (اقرب الموارد) : تیر غمزه چو کند داد نشست تا پر اندر سخاخ سینه ٔ من . نجم الدین دایه (از رشیدی ).