سخافت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(سَ فَ) [ ع. سخافة ]<BR>۱- (مص ل.) کم عقل بودن.<BR>۲- (اِمص.) کم عقلی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(سَ فَ) [ ع. سخافه ] ۱- (مص ل.) کم عقل بودن. ۲- (اِمص.) کم عقلی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سخافت . [ س َ ف َ ] (از ع، اِمص ) سبکی عقل و جز آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ).خرد و سست رأی شدن . (المصادر زوزنی ). سبکی عقل . خفت عقل . رقت عقل . (یادداشت مؤلف ) : به رکاکت عقل و سخافت خرد منسوب گردیم . (سندبادنامه ص ٧٩). رؤس و وجوه ایشان بر سفاهت اراذل و سخافت انذال انکاری نکردند. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ). ◄ شلی .شل و شلاتگی . ناپختگی . ناسفتگی . مقابل صفاقت (قرصی ).محکمی . سفتگی . پختگی (در جامه ٔ منسوج ). (یادداشت مؤلف ). ◄ لاغری . (منتهی الارب ) (آنندراج ).