سخن خوار

سخن خوار. [ س ُ خ َ خوا / خا ] (نف مرکب ) گستاخ و بی ادب : خوار است خور شهریت از تن سوی مهمان شهریت علفخوار است مهمانْت سخن خوار. ناصرخسرو. این خوب سخن بخیره از حجت همواره مده بهر سخن خواری . ناصرخسرو (دیوان چ کتابخانه ٔ تهران ص ٤٧٠). رجوع به سخن خواره شود.