سخن خوردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سخن خوردن . [ س ُ خ َ خوَرْ / خُرْ ] (نف مرکب ) لاف و گزاف شنیدن : من از تو گر سخن خوردم عجب نیست نخست آدم سخن خورده ست از ابلیس . ؟ (از سندبادنامه ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سخن خوردن . [ س ُ خ َ خوَرْ / خُرْ ] (نف مرکب ) لاف و گزاف شنیدن : من از تو گر سخن خوردم عجب نیست نخست آدم سخن خورده ست از ابلیس . ؟ (از سندبادنامه ).