سخن پرداز

سخن پرداز. [ س ُ خَم ْ پ َ ] (نف مرکب ) آرایش دهنده ٔ سخن . که سخنان نغز گوید. شاعر ماهر : به بی نیازی ایزد اگر خورم سوگند که نیست همچو منی شاعر سخن پرداز. سوزنی . چنین گفت آن سخن پرداز شبخیز کز آن آمد خلل در کار پرویز. نظامی . لوح تعلیم است صائب سینه ٔ روشندلان صحبت آیینه طوطی را سخن پرداز کرد. صائب (از آنندراج ).