سخن کردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سخن کردن . [ س ُ خ َ ک َ دَ ] (مص مرکب ) سخن گفتن . شرح دادن . توصیف : کجا بتوان سخن کردن ز رویش چه گویم زآن کمند مشکبویش . نظامی . تو آن نئی که کنی با کسی بمهر سخن برای هیچ چه ضایع کنم محبت خویش . باقر کاشی (از آنندراج ).