سخن گزاری

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

سخن گزاری . [ س ُ خ َ گ ُ ] (حامص مرکب ) نطق . سخنوری . سخن گفتن : صیاد بدین سخن گزاری شد دور ز خون آن شکاری . نظامی .