سر اندرکشیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سر اندرکشیدن . [ س َ اَ دَ ک َ / ک ِ دَ ] (مص مرکب ) مشهور شدن . پیش افتادن . برتر رفتن : بزودی به فرهنگ جایی رسید کز آموزگاران سر اندرکشید. فردوسی . ◄ سر فروبردن . مقابل سر برآوردن : بدین همت که اندرسر همی داری سر اندرکش سزای پینه و دوکی نه مرد رزم و میدانی . سنایی .