سر باختن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سر باختن . [ س َ ت َ ] (مص مرکب ) کنایه از سر فدا کردن . (آنندراج ). در راه کسی از جان گذشتن : عشقبازی چیست سر در پای جانان باختن با سر اندر کوی دلبر عشق نتوان باختن . سعدی . چون دلارام میزند شمشیر سر ببازیم و رخ نگردانیم . سعدی .