سر در شکم نهادن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سردر شکم نهادن . [ س َ دَ ش ِ ک َ ن ِ / ن َ دَ ] (مص مرکب ) کنایه از پنهان شدن . (آنندراج ) : زودش بسان استره سر در شکم نهاد در عهد تو هر آنکه به مویی گزند کرد. کمال الدین اسماعیل . ◄ کنایه از کشتن : به مویی که کرد از نکوئیش کم نهادند حالی سرش در شکم . سعدی .