سر فرودآوردن

سر فرودآوردن . [ س َ ف ُ وَ دَ ] (مص مرکب ) سر فروآوردن . قبول کردن . (آنندراج ). تسلیم شدن . مطیع گشتن . منقاد شدن : از آسمان کلاه میبارد اما بر سر آنکه سر فرودآرد. (خواجه عبداﷲ انصاری ). چون سپیدار سر ز بی هنری از ره مردمی فرونارند. ناصرخسرو. هرکه زر دید سر فرودآرد ور ترازوی آهنین دوش است . سعدی . سر امید فرودآر و روی عجز بمال بر آستان خداوندگار بنده نواز. سعدی . نزیبد ترا با چنین سروری که سر جزبه طاعت فرودآوری . سعدی . سر به سریر سلطنت بنده فرونیاورد گر به توانگری رسد نوبتی از گدایی است . سعدی . ◄ سر برانداختن . سر فروافکندن : سری به صحبت بیچارگان فرودآور همینقدر که ببوسند خاک پایی را. سعدی .