سر و کول
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سر و کول . [ س َ رُ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) شانه و دوش . ♦ به سر و کول هم بالا رفتن ؛ بر دوش یکدیگر بالا رفتن از انبوهی و ازدحام . ♦ به سر و کول هم پریدن ؛ ستیزه کردن . جنگ کردن .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سر و کول . [ س َ رُ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) شانه و دوش . ♦ به سر و کول هم بالا رفتن ؛ بر دوش یکدیگر بالا رفتن از انبوهی و ازدحام . ♦ به سر و کول هم پریدن ؛ ستیزه کردن . جنگ کردن .