سردرپیش

سردرپیش . [ س َ دَ ] (ص مرکب ) خجل . (آنندراج ) : کم ز حیوانات باشد پیش ارباب تمیز آدمی کز انفعال جرم سردرپیش نیست . طاهر غنی . ◄ متأمل . (آنندراج ). غمگین : بنفشه وار نشستن چه سود سردرپیش دریغ بیهده خوردن بدان دو نرگس مست . سعدی . ◄ سربزیر : کمربندد قلم کردار سردرپیش و لب برهم بهر حرفی که پیش آید به تارک چون قلم گردد. سعدی . مباش غره و غافل چو میش سردرپیش که در طبیعت این گرگ گله بانی نیست . سعدی . ◄ بی اعتنا. سرکش : دل منه بر جهان که دور بقا میرود همچو سیل سردرپیش . سعدی .