سرسرا
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. سَ) (اِمر.) راهرو.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. سَ) (اِمر.) راهرو.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سرسرا. [ س َ س َ ] (اِ مرکب ) محوطه ای در مدخل سرای که مسقف است . (فرهنگ فارسی معین ). گشادگی که درچند اطاق یا راه روها بدان باز شود: سرسرای عمارت .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی