سرلشکر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(سَ. لَ کَ) (اِمر.) فرمانده لشکر، بالاتر از سرتیپ.<br>
فرهنگ فارسی معین
(سَ. لَ کَ) (اِمر.) فرمانده لشکر، بالاتر از سرتیپ.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سرلشکر. [ س َ ل َ ک َ] (اِ مرکب ) رئیس فوج . (آنندراج ). سپهبد. سپهسالار. (صحاح الفرس ) : و یک هزار سوار مردان معروف همه اصفهبدان و سراهنگان سرلشکر جدا کرد. (فارسنامه ٔ ابن البلخی ). و سرلشکر عرب سعد بوده و سپهسالارشان یکی بود نام او جریربن عبداﷲ البجلی . (فارسنامه ٔ ابن البلخی ص ١١٢). ◄ مهتر. رئیس : غیر پیر استاد و سرلشکر مباد پیر گردون نی ولی پیر رشاد. مولوی . ◄ پیش آهنگ که پیش برآید : سرلشکر هر فتنه که آید ز پی جان تازان ز ره عرصه ٔ جولان تو آید. وحشی (از آنندراج ). ◄ درجه ای در ارتش، بالاتر از سرتیپی و پائین تر از سپهبدی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی