سرمد کاشانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سرمد کاشانی . [ س َ م َ دِ ](اِخ ) اسمش سعید، از میر ابوالقاسم فندرسکی حکمت فراگرفت و در خدمت مشایخ تصفیه کرد و آخرالامر به هندوستان افتاد و در عهد داراشکوه شهادت یافت . او راست : عمری است که آوازه ٔ منصور کهن شد من از سر نو جلوه دهم دار و رسن را. (از مجمع الفصحاء ج ٢ ص ٢٠). قتل وی به نقل مؤلف مرآت الخیال بسال ١٠٧٢ هَ . ق . بوده است، مؤلف ریحانة الادب به نقل از خزینة الاصفیا سال ١٠٨٠ نوشته است . (از حاشیه ٔ آتشکده ٔ آذر چ شهیدی ص ٧). رجوع به ریاض العارفین ص ٨٦ شود.