سروچ

سروچ . [ س َ ] (اِخ ) «سروچ » به قول مارکوارت تصحیفی از «رسوخ » و «رسوخان » است . (مارکوارت شهرستانهای ایران ص ٧٧). (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). نام دشتی است در نواحی کرمان . (برهان ) (آنندراج ) : ز کوه بلوچ و ز دشت سروچ برفتند خنجرگذاران کوچ . فردوسی . هم از پهلوی پارس کوچ و بلوچ زگیلان جنگی و دشت سروچ . فردوسی (شاهنامه چ بروخیم ص ٥٥٨).