سرکوبه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سرکوبه . [ س ِ ب َ ] (اِخ ) دهی جزء دهستان حمزه لو بخش خمین شهرستان محلات . دارای ٥٤٦ تن سکنه است . آب آن از قنات و رودخانه ٔ چوگان . محصول آن غلات، بنشن، چغندر قند، پنبه، انگور، بادام . شغل اهالی زراعت است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١).
سرکوبه . [ س َ ب َ / ب ِ ] (اِ مرکب ) از: سر + کوب (کوفتن ) + َه (نشانه ٔ اسم آلت ). (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ).گرز گران . (برهان ) (انجمن آرای ناصری ) : سخت سرکوفته دارندش و او نالد زار ناله ٔ مرد ز سرکوبه ٔ اعدا شنوند. خاقانی . ◄ (ن مف مرکب ) سرکوفته . خسته . رنجور : سرکوبه ٔ دوریم مکن بیش من خود خجلم ز کرده ٔ خویش . نظامی .