سرگله نهادن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سرگله نهادن . [ س َ گ َ ل َ / ل ِ ن ِ / ن َ دَ ] (مص مرکب ) کنایه از برگزیدن و اعتبار کردن . (برهان ). کنایه از برگزیدن و انتخاب کردن . (آنندراج ). ◄ در بیت زیر به معنی رشک بردن و حسرت خوردن است : فرهاد به غم کشیم هم پله نهاد مجنون به رمیدگیم سرگله نهاد. ظهوری (از آنندراج ).