سرگوش گرفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سرگوش گرفتن . [ س َ رِ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) مطیع و منقاد شدن . (آنندراج ) (غیاث ) : شیران برهت جمله سرگوش گرفتند تا آهوی شیرافکن تو شیر کمین شد. موسی استرآبادی (از آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سرگوش گرفتن . [ س َ رِ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) مطیع و منقاد شدن . (آنندراج ) (غیاث ) : شیران برهت جمله سرگوش گرفتند تا آهوی شیرافکن تو شیر کمین شد. موسی استرآبادی (از آنندراج ).