سطاریون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سطاریون . [ س َ ] (معرب، اِ) مأخوذ از یونانی . یک نوع گیاهی که به فارسی برابران گویند. (ناظم الاطباء). گونه ای قارچ است که بر روی تنه ٔ درختان جنگلی روید. (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به تحفه ٔ حکیم مؤمن و اختیارات بدیعی و الفاظالادویه شود.