سعدی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۱۰

می‌آیی و لطف و کرمت می‌بینم آسایش جان در قدمت می‌بینم وآن وقت که غایبی همت می‌بینم هر جا که نگه می‌کنمت می‌بینم