سعدی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۱۱

چون می‌کشد آن طیره خورشید و مهم من نیز به ذل و حیف تن در ندهم باری دو سه بوسه بر دهانش بدهم وانگه بکشد چو می‌کشد بر گنهم