سلولز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سلولز. [ س ِل ْ لو ل ُ ] (فرانسوی، اِ) جسمی است جامد، بی بو بی طعم و سفیدرنگ که در آب و الکل حل نمیشود وآن فراوانترین و مهمترین گلوسیدها است، زیرا غشای سلول همه گیاهان از این ماده است . ٥٥ درصد چوب و کاه جزو اعظم پنبه و کتان سلولز است . در صنعت، بشکل کاغذو ابریشم مصنوعی بکار میرود. (فرهنگ فارسی معین ).