سلول
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سلول . [ س ِل ْ لو ] (فرانسوی، اِ) موجودات زنده با وجود اختلاف شکل و صفاتی که ظاهر میسازند همگی از عناصر کوچکی به اسم سلول ساخته شده اند که ساختمان آن در جانوران و گیاهان تقریباً به یک نوع است . علمی که مبنای آن بر تحقیق کیفیات سلولی است، سیتولوژی نامیده شده که اساس زیست شناسی جدید میباشد و در نیم قرن اخیر بواسطه ٔ تحقیقات و تجسسات دانشمندان بسط فوق العاده یافته و چون به اصل حیات بستگی دارد اهمیت زیاد پیدا نموده است، سلول در ١٦٦٧ م . بواسطه ربرت هوک کشف گردیده و در ١٨٢٤ م . دوتروشه آنرا چنین تعریف کرد: «سلولها عناصر مستقل و آزادی هستند که جمیع بافتهای جانوری و گیاهی را تشکیل داده و ممکنست کاملاً به یکدیگر چسبیده و یا فاصله ٔ بین آنها موجود باشد»... ساختمان سلول - سلولهای حیوانی از چهار قسمت، سیتوپلاسم، سانتروزوم و هسته و شامه سلولی درست شده اند. (از جانورشناسی عمومی فاطمی صص ٤ - ٦). یاخته . (فرهنگستان ). سلولها بر چند نوع هستند: ١ - سلولهای ترشح کننده . ٢ - سلولهای آنکس ٣ - سلول ابتدایی . ٤ - سلولهای ابتدائی پوست . ٥ - سلولهای ابتدایی استوانه ٔ مرکزی . سلولهای دیگر به اسم سلول مادر، سلول مجرا، سلول معبر، سلول مولد، سلول غده، سلول همراه نیز وجود دارد. رجوع به گیاه شناسی ثابتی ص ٣٢، ١٧٦، ١٤٣، ٢٨٧، ٢٨٩، ٢٨٨، ٢٩١، ٢٩٦، ٣٢١، ٤٣٦، ٤٦١، ٤٧٦، ٤٧٨، ٤٧٩، ٤٦٦، جانورشناسی عمومی ص ٢٠٢ ج ١ ص ٥. و رجوع به یاخته شود.