سمریه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

سمریه . [ س َ م ُ ری ی َ ] (ع ص نسبی ) شترانی که درخت طلح راچرا کنند. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).