سنایی | دیوان اشعار | قصاید و قطعات | شماره ۱۹۲

احوال خود چه عرض کنم هر زمان همی بینم مضرت تن و نقصان جان همی منزل چه سازد و چکند رخت بیشتر آن را که رفت باید با کاروان همی