سنبک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سنبک . [ سُم ْ ب ُ ] (اِ) کشتی کوچک که در رکاب جهاز باشد. (آنندراج ). کشتی کوچک . (ناظم الاطباء) : از دل خویش سنبکی دارم نذر دریا تبرکی دارم . محمدسعید اشرف (از آنندراج ). ◄ (ع اِ) نوعی از دویدن . ◄ پیش سم ستور. ج، سنابک . ◄ کناره ٔ حلیه ٔ شمشیر. ◄ اول باران . ◄ پیش و متقدم از هر چیزی . ◄ آهن سر خود. ◄ زمین درشت کم خیر. ◄ رشته بند برقع. ◄ عهد. روزگار. (منتهی الارب ) (آنندراج ).