سنوسی

سنوسی . [ س َ ] (اِخ ) (٨٣٢ - ٨٩٥ هَ. ق .). محمدبن یوسف بن عمربن شعیب سنوسی حسنی . ملقب به ابوعبداﷲ. او را تصانیف بسیاری است . از جمله : ١ -شرح صحیح بخاری . ٢ - شرح مقدمات جبر و مقابله ابن یاسمین . ٣ - شرح جمل خونجی در منطق . ٤ - تفسیر سوره ٔ ص و مابعد آن . ٥ - عقیده ٔ اهل توحید که عقیدةالکبری نامند. ٦- ام البراهین که عقیدة الصغری نامند. ٧ - شرح الاَّجرومیه در نحو. ٨ - مساله ٔ در طب . ٩ - شرح لامیه ٔ الجزائری در توحید. ١٠ - الوسطی در توحید. ١١ - مقدمات در توحید. ١٢ - شرح صغری الصغری در توحید. ١٣ -نصرة الفقیر در وعظ. (از اعلام زرکلی ج ٣ ص ١٠٠٧).

سنوسی . [ س َ ] (اِخ ) (١٢٠٢ - ١٢٧٦ هَ . ق .). محمدبن علی بن سنوس . مشهور به سنوسی الخطابی الحسنی الادریسی . مؤسس و پیشوای طریقه ٔ سنوسیه ٔ اول . او راست : الکواکب الدریة فی اوائل الکتب الاثریة. التحفه فی اوائل الکتب الشریفه . (اعلام زرکلی ج ٣ ص ٩٥٤).