سنگ بر

سنگ بر. [ س َ ب ُ ] (نف مرکب ) سنگ برنده . حجار.آنکه سنگ از کوه و جز آن برد. سنگلاخ . (ناظم الاطباء). ◄ هم سفر و رفیق سفر. (ناظم الاطباء).

سنگ بر. [ س َ ب ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان تبادکان بخش حومه ٔ شهرستان مشهد. دارای ٢٩٠ تن سکنه است . آب آن از قنات و رودخانه . محصول آنجا غلات و شغل اهالی زراعت و مالداری است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٩).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی