سنگ مغناطیس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سنگ مغناطیس . [ س َ گ ِ م ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) حجر مغناطیس . سنگ آهن ربا. و آن سنگی باشد که آهن را کشد و اگر آنرا به سیر بیالایند جاذبه ٔ آن برود. (یادداشت بخط مؤلف ) : آهنت گرچه آهنی است نفیس راه سنگ است و سنگ مغناطیس . نظامی (هفت پیکر ص ٥٢).