سوخته بال

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

سوخته بال . [ ت َ / ت ِ ] (ص مرکب ) بال و پر ریخته : با بلبلان سوخته بال ضمیر من پیغام آن دو طوطی شکرفشان بگوی . سعدی .