سوداکده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سوداکده . [ س َ / سُو ک َ دَ / دِ ](اِ مرکب ) مکان داد و ستد. دارالتجارة. سوداجای . (فرهنگ فارسی معین ). سوداخانه . (آنندراج ) : خانه آئینه ٔ سوداکده ٔدیگر شد عشق درچار سوی حسن دکان ساخته است . سراج المحققین (از آنندراج ).