سپرده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سپرده . [ س ِ / س َ پ َ / پ ُ دَ / دِ ] (ن مف ) طی کرده و راه رفته . (آنندراج ) (برهان ) : همه تنگدل گشته و تافته سپرده زمین شاه نایافته . فردوسی . ◄ تاه شده و پیچیده شده . (ناظم الاطباء). رجوع به معانی سپردن شود.
سپرده . [ س ِ پ ُ دَ / دِ ] (اِ) امانت . ودیعه . ◄ (ن مف ) تسلیم شده . (ناظم الاطباء). ◄ پایمال گردیده و بپای کوفته شده . (برهان ) (آنندراج ).هر چیز که بپای فروگیرند و پایمال کنند. (اوبهی ).