سپهداری

سپهداری . [ س ِ پ َ ] (حامص مرکب ) عمل سپهدار. فرماندهی سپاه . سپهسالاری : آنکه او تا بسپه داری بربست کمر کم شد از روی زمین نام و نشان رستم . فرخی . بخزاین و مراکب و اسلحه و اسباب سپهداری او را مستظهر و... گردانید. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ). بسپهداریش بملک و سپاه خلعت و دلخوشی رسید ز شاه . نظامی .