سیلی خوردن

سیلی خوردن . [ خوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) وارد آمدن پشت گردن بر کسی . (از ناظم الاطباء). وارد آمدن سیلی بر صورت شخص . لطمه خوردن . (فرهنگ فارسی معین ) : زاهد که کند سلاح پوشی سیلی خورد اززیاده کوشی . نظامی . کسی کو درآید بدرگاه تو خورد سیلی ار گم کند راه تو. نظامی . بسفر گرچه آب و دانه خوری بی ادب سیلی زمانه خوری . اوحدی . ♦ امثال : هنوز سیلی روزگار نخورده است ، نظیر: گاوش هنوز نلیسیده .